Šta ćeš kad ne znaš ništa o fizici, a pišeš o najvećem fizičaru svih vremena i još si uz to u srednjoj školi, a Boga mi i u osnovnoj, samo tražio adekvatnu priliku da zbrišeš sa tih časova? Ne fizičkog, nego fizike. A pišeš, eto, prije svega zato što je red obilježiti godišnjicu smrti Alberta Einsteina.
Umro je stari, dobri Albert 18. Aprila 1955., u Princetonu. Daleko od svoje Njemačke. Gdje je, u tamošnjem Ulmu, i rođen, sedamdeset i šest godina ranije. A sad slijedi prepisivanje sa Wikipedije: “Albert Einstein formulirao je posebnu i opšu teoriju relativnosti kojima je uveo revoluciju u modern fiziku. Pored toga, doprinio je napretku kvantne teorije i statističke mehanike. Najpoznatiji je po teoriji relativnosti, posebno po ekvivalenciji mase i energije: E=mc2. U narodu, ime Einstein je sinonim za čovjeka visoke inteligencije ili za genija.”
I još… “Predmet njegovih istraživanja bile su kapilarne sile, posebna teorija relativnosti, opša teorija relativnosti, kozmologija, statistička mehanika, Brownovo gibanje, kritična opalescencija, vjerojatnost elektronskih prijelaza u atomu, problem probabilističke interpretacije kvantne teorije, termodinamika svjetlosti pri maloj gustoći zračenja, fotoelektrični efekt, fotoluminiscencija, fotoionizacija, Voltin efekt, stimulirana emisija zračenja, ujedinjene teorije polja, unifikacija bazičnih fizikalnih koncepata preko njihove geometrizacije itd.”
Pametnom i vi{e nego dosta. A Nobelova nagrada za fiziku Einsteinu je dodijeljena 1921., za objašnjenje fotoelektričnog efekta. Šta reći, kakvu poruku normalnom svijetu poslati? Hej, fiziko – muko, ej nuklearna fiziko – moja tugo!
(Sredinom.ba)
